Renske
Van de een op de andere dag blijkt een van je kinderen niet meer gezond te zijn. Toekomstverwachtingen vallen in duigen, vele polibezoeken en ziekenhuisopnames volgen…. Het overkwam ons in 2003 met onze dochter Renske; er werd cardiomyopathie geconstateerd, ofwel: een ziekte van de hartspier. Renske was op slag levensbedreigend ziek, en dat bovenop haar jeugdreuma (JIA), waarvoor ze al in behandeling was.
De zorg om en voor Renske werd steeds intensiever door haar achteruitgaande gezondheid, en trok een flinke wissel op ons gezin. De belasting werd zwaarder door de energie en de tijd die het kost, om allerlei dingen te regelen: van hulpmiddelen tot financiële zaken. Lotgenoten kennen de stress en de strijd die hierbij komt kijken om instanties steeds weer te overtuigen…. Je groeit er langzaam in, en verlegt steeds je eigen grenzen. Maar dan komen er signalen dat de rek er bijna uit is: je hebt geen puf meer voor dingen die je anders wél altijd (graag) deed, en er is alleen nog maar tijd voor het hoognodige.
Er is altijd toezicht op Renske nodig, maar het zou tot wat ontspanning leiden om deze zorg eens tijdelijk uit handen te geven. Maar vindt maar eens een geschikte oppas, die adequaat kan handelen in noodsituaties….. Een vriendin tipte ons met de stichting Zazazorg. Al tijdens het intakegesprek was er ‘een klik’: het voelde meteen goed. Wat andere instanties missen, heeft Zazazorg wél: het inleven in onze situatie van onzichtbaar leed. Dank zij onze gespecialiseerde vrijwilligster hebben we elke week even tijd om ‘gewone’ dingen te doen, terwijl Renske goed verzorgd blijft. Ondanks dat wij goed onze boontjes zelf kunnen doppen, is het voor ons van toegevoegde waarde dat wij altijd een beroep kunnen doen op onze vrijwilligster. Goh…., hadden wij dit maar eerder geweten!
Testimonials
— 13
